MARILYN MANSON FAN CLUB

MARILYN MANSON haberler,resimler,bıyografiler,metal dünyası,gothic,black...
 
AnasayfaTakvimPortalliSSSÜye ListesiKullanıcı GruplarıAramaKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 Bir Punk Tarihi

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
ChaZ_Scream
Kurucu Admin
Kurucu Admin


Erkek
Mesaj Sayısı : 354
Yaş : 26
Kayıt tarihi : 30/09/07

MesajKonu: Bir Punk Tarihi   Cuma Ekim 19, 2007 3:06 pm

Bir Punk Tarihi
A.S. Van Dorston

Sıkıntının Politikaları nedir?
Electric Circus, New York'un popüler gece kulüplerinden biri olmuştu, yanıp sönen ışıklar, kısa film fragmanları, renkli modeller ve slite'lar aynalı duvarlarda dolaşıyorlar, şerit ışıklar yerlerde kıvrılıyorlar, flash'lar fosfor yutmuş deli yılanlar gibi yanıp sönüyorlardı.
Alt kat bölümü, Dom adında bir bara dönüştürülmüştü. Ronald Sukenik'in "in Down and In: A History of the Underground" adlı eserine göre tüm Lower East Side, " tüm ressamlar, tüm şairler, herkes oraya yağmur gibi yağmışlardı." 5 senlik birasından başka bir çekiciliği yoktu. Gösterişli bodrum dans salonunda canlı çalan jazz gruplarına ev sahipliği yapmaktaydı. üst kat yani Electric Circus, halen iş yapmasına rağmen zamanla Jackie Onassis'in kutlama yeri olmaktan çok çocuklar için bir yere dönüşmüştü, siyah çocukların jukebox'tan soul müzik dinledikleri bir yer.
1964'ün sonlarına doğru, Beatles Amerika'yı kasıp kavururken, the Fugs, Dom'un bu izbe inini keşfetmişti. Gerçekte şiir okuyan, Ed Sanders (Fuck You, bir sanat magazini - adlı edebiyat dergisinin editörü) ve Tuli Kupferberg, birbirlerine benzeyen zararlı haşere mantıklı bu ikili resmi olmasa da underground müziğinin temellerini attılar.
Bu grup ayrıca birçok başka cadde'de çalıştılar, Greenwich Village'teki, Slug's ve MacDougall Sokağı Tiyatrosu gibi. Şarkılarıyla örtüşen sıradışı danslar bile icat ettiler "Turkey Gooble" gibi...İlk albümlerini 1965 yılında jazz sanatçılarıyla çalışan küçük bir plak firması olan ESp'den çıkarttılar. Şirket ikinci albümü, şarkıların saldırgan olması gerekçesiyle reddetti. Daha sonradan Virgin etiketi altında çıkarttıkları ikinci albüm Fugs grubunun espiri anlayışı ve hicvini özetlemektedir. Ticari kültürle alay eden ( "Caca Rock" ve "I Saw The Best Mınds Of My Generation Rot" Allen Ginsberg tarafından yazılmış şarkılardır), hatta devlet dairelerine sataşan ( "CIA Man" ve "Kill For Peace") şarkılar yazdılar. Bakış açısına göre değişerek The Fugs, yaklaşık herşeye karşın sağlıklı saygısız bir tutum ya da sağlıksız anti-sosyal bir duruş takınmıştır. Kabul ettikleri oldukça az şeyin başlıcaları arasında Lower East Side'ın uyuşturucu ve seks kültürü gelmektedir. "New Amphetamine Shriek" ve "Saran Warp" gibi sözünü sakınmayan ve mizahi şarkılarda müstehcenliğin doruklarına çıkartmaktaydılar. Sanders, daha sonraları Charles Manson hakkında yazılmış "The Family" kitabının yazarı olarak tanınacaktır. Grup, aynı dönemde birçok fazla tanınmayan başka gruba da ilham kaynağı olmuştur, "Pope Smokes Dope" (papa eroin kullanır) albümünde; The Chicago Conspiracy," "I'm A Runaway," "The Birth Control Blues," ve "I'm Gonna Start Another Riot." gibi şarkıları olan Dave Peel & the Lower East Side gibi.
Dom'da çalan diğer bir grup ise Velvet Underground'tu. Lou Reed, Pickwick records'ta söz yazarı olarak çalışmıştı, Fusion magazin'de Delmore Schwartz-etkilenimli şiirler yayımlamıştı. 1965 gibi
ileride velvet underground klasikleri olacak "Heroin" ve "Waiting for the Man" şarkılarını yazmıştı bile. John Cale ile bir partide tanışmış, parçalarını bir akustik ile çalmıştı. Cale folk müzik ile ilgilenmiyordu, fakat zamanla Lou Reed'in metropol gerçekçiliği ile yazılmış şarkı sözlerinin Bob Dylan ve Joan Baez'e değil de, La Monte Young'ın avantgard deneysel uyumsuzluğu olan ve Cale'in ilk klasik viola çalışmalarını yaptığı, The Dream Syndicate'e benzediğini farketti. Grubun konsepti bazen iki saatlik suslar bol asit, opium ve ot kafasından oluşmaktaydı. Cale ve Reed, 1965 sonuna kadar haftada 7 gün, günde 8 saat stüdyoda çalıştılar, ve grubun adını Michael Leigh'in 1963'te yazdığı sadomazoşizm ile ilgili kitabından aldılar.
1966 gibi , Reed, Cale, Maureen Tucker ve Sterling Morrison, Café Bizarre'da çalıyorlardı. Burası garip, turistik bir kluptü ve Andy Warholu'un ortaklarından biri olan Paul Morrissey, Velvet Underground'u yakaladı ve Andy Warhol'un bir Rock'n Roll grubuna menejerlik yapmasının çok iyi bir reklam olacağına karar verdi. Andy, Velvet Underground'u görür görmez vuruldu çünkü; eroin ve sado mazo konular içeren şarkılar çalan egzantrik bir gruptu.

_________________
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör http://www.myspace.com/m_rah07
 
Bir Punk Tarihi
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası
 Similar topics
-
» Sinan Özen - Bilemiyorum ( 2010 )

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
MARILYN MANSON FAN CLUB :: MansonFan Müzik Genel :: Metal :: Punk-
Buraya geçin: